به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از بنیاد جهانی طبیعت (WWF)، برای ارزیابی بهتر از نابودی گسترده و شتابان حیات وحش در جهان،WWF شاخصی را تدوین کرد به نام شاخص سیاره زنده (LPI) که تغییرات اندازه جمعیت ۵۷۹۰ گونه مهره‌دار (دوزیستان، پرندگان، ماهی‌ها، پستانداران و خزندگان) را اندازه‌گیری می‌کند. نتیجه سال ۲۰۲۶ بیش از فاجعه‌بار است: آخرین LPI کاهشی معادل ۷۳ درصد (۷۳.۲٪) را نشان می‌دهد!
این بدان معناست که اندازه این جمعیت‌ها بین سال‌های ۱۹۷۰ تا ۲۰۲۲ به طور متوسط ۷۳ درصد کاهش یافته است. با این حال، این بدان معنا نیست که امروزه در مقایسه با سال ۱۹۷۰، ۷۳ درصد حیوانات وحشی کمتری وجود دارد، زیرا این شاخص تعداد کل حیوانات را اندازه‌گیری نمی‌کند، بلکه تغییرات در جمعیت‌های مورد مطالعه در سراسر جهان را اندازه‌گیری می‌کند: پستانداران، پرندگان، ماهی‌ها، خزندگان و دوزیستان. این شاخص بیان می‌کند:«تنها یکی از معیارهای وضعیت تنوع زیستی روی زمین است. با این حال، کاهش‌هایی که برجسته می‌کند توسط سایر شاخص‌ها تأیید می‌شوند و بر نیاز به اقدام فوری تأکید می‌کنند.»
در اروپا، از دست دادن تنوع زیستی کمتر از جاهای دیگر قابل توجه است.
طبق گزارش WWF، گونه‌ها امروزه با سرعتی حداقل ۱۰۰ برابر بیشتر یا حتی بیشتر نسبت به نرخ انقراض طبیعی قبل از ظهور انسان خردمند، در حال ناپدید شدن هستند. در پشت این رقم به سختی باورکردنی ۷۳= درصد، تغییرات منطقه‌ای قابل توجهی نهفته است.
"بعضی از مناطق شاهد ناپدید شدن جانوران و گیاهان خود با سرعت بسیار بیشتری نسبت به مناطق دیگر هستند؛ در حالی که برخی از گونه‌ها و اکوسیستم‌ها پایدار مانده یا بهبود می‌یابند." به عنوان مثال:
جمعیت‌ها در آمریکای شمالی ۲۸ درصد کاهش یافته است: "در این منطقه، تأثیرات گسترده بر طبیعت قبل از سال ۱۹۷۰ رخ داده بود و جمعیت بسیاری از گونه‌ها ممکن است در مقایسه با یک خط پایه پایین‌تر، تثبیت شده یا در حال افزایش بوده باشد، که منجر به روند منفی کمتری می‌شود." سمور دریایی، لاک‌پشت سبز و گونه‌های مختلف ماهی سالمون وضعیت بهتری دارند.
جمعیت‌ها در آمریکای لاتین و کارائیب ۹۵ درصد کاهش یافته است: در پشت این نتیجه ویرانگر، تغییراتی وجود دارد که تنوع زیستی را در مقیاس وسیع و با سرعت بالا ویران می‌کند؛ مانند تخریب مراتع، جنگل‌ها و تالاب‌ها و همچنین ساخت سدها روی آبراه‌ها، بهره‌برداری بیش از حد از گونه‌ها و تغییرات اقلیمی.
جمعیت‌ها در اروپا و آسیای مرکزی ۲۳ درصد کاهش یافته است: در اروپا، شاخص LPI خوب نیست، اما در بین تمام مناطق جهان، کمترین میزان بدی را دارد. تلاش‌های حفاظتی برای پستانداران و پرندگان نتیجه داده است. با این حال، ماهی‌های آب شیرین، دوزیستان و خزندگان همچنان شاهد کاهش تعداد خود هستند.
جمعیت‌ها در آفریقا ۸۰ درصد کاهش یافته است: ماهی‌های آب شیرین در آفریقا با سرعت نگران‌کننده‌ای در حال ناپدید شدن هستند اما پستانداران بزرگ مانند فیل‌ها دوباره شروع به رشد کرده‌اند.
جمعیت‌ها در آسیا و اقیانوس آرام ۴۹ درصد کاهش یافته است: گونه‌های مهاجم، بهره‌برداری بیش از حد و تخریب زیستگاه‌ها به ویژه ماهی‌های آب شیرین را تهدید می‌کنند.
نتایج این شاخص نباید همه امیدها را از بین ببرد. شایان ذکر است که در سال ۲۰۲۲، تقریباً همه کشورهای جهان «طرح مشترکی را برای توقف و معکوس کردن روند از بین رفتن تنوع زیستی تا سال ۲۰۳۰» تصویب کردند که چارچوب جهانی تنوع زیستی کونمینگ-مونترال نام دارد. صندوق جهانی طبیعت (WWF) خاطرنشان می‌کند: «این کاهش اجتناب‌ناپذیر نیست. هر جا که انسان‌ها اقدامی انجام داده‌اند، حیات وحش بازگشته است.»